موچول و کوتول

موچول ام را دوست دارم

حتا وقتی شب ها گریه می کند و می خوابد

از اضطرابی که جهان برایش ایجاد می کند

و نمی خواهد

نمی خواهد دود تهران را تحمل کند

و دلش برای شهرش تنگ می شود

و مرا دوست دارد

و من او را دوست دارم

خیلی

خیلی

خوب بخوابی موچول ام

ای عزیز دل

من همیشه تو را دوست دارم

به من لبخند بزن

چرا مرا باور نمی کنی

هر حرفی که می زنم پشتش هیچ حرف ناشایستی نیست

مرا دوست داشته باش

موچول عاشق زیبای من!

گاهی وقت ها فکرهای احمقانه می کنم

موچول مرا دوست داشته باش!

این رو می شه به راحتی فهمید.

موچول همه اش این طرف می ره اون طرف می ره و خودش رو می خوره که مبادا کوتول ناراحت باشه.

اما کوتول فقط خسته است.

خسته ی خسته...

باورکنین.

چون اون کوتول رو داره که براش آواز می خونه.

گو این که موچول اصلا از صدای کوتول خوشش نمی یاد ولی کوتول همیشه براش آواز می خونه.

و کوتول همیشه احساس می کنه که موچول موجود خوشبختی یه.

و بزرگ ترین موهبت الهی  نصیبش شده چون به صدای کوتول گوش می ده.

آه... آه... موچول خوشبخت.

بهش زنگ زدم که موچول یه نگاه به کوتول کن.

کوتول رو هم ببین.

از پشت تلفن صداش خسته است

من فکر می کنم این روزها موچول حالش خوب نیست.

موچول طرفدار جنبش زن هاست.

دارم به موچول فکر می کنم. 

فال می گیره برای موچول.

بعد داد می زنه. موچول جون، وای موچول جون این رو واسه ی تو گرفتم.

بعد می گه: عجب این حافظ کارش درسته.

بعد می زنه روی پاهاش و می گه: وای چه این حافظ کارش درسته.

وای عجب این حافظ کارش درسته.

حافظ می گه: ...

می گه: ... 

- موچول حافظ چی می گه؟

وای از دست موچول.

همه اش می ره سفرهای دور دور و من فقط خوابش رو می بینم.

آخه یکی نیست بهش بگه موچول آخه من بی تو چی کار کنم؟

موچول چند شبه که داره خواب های هول ناک می بینه.

بیایید با هم بیدارش کنیم.

موچول... موووووچووول... مو

چه خوابی! 

- من دوستت دارم.

- وای تو منو دوست داری؟

- آره وای که تو رو دوست دارم.

- یعنی شب ها که می خوابی خواب منو می بینی؟

- وای آره خواب تو رو می بینم.

- پس بیا خواب همو ببینیم.

و بعد ساعت ها به همدیگه نگاه می کنن در حالی که خوابیدن.